Πρόσωπα της Επιστήμης

 

Tα πρόσωπα της επιστήμης

Το Παράρτημα Κ.Δ. Μακεδονίας της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, συνεχίζει τη σειρά διαλέξεων με τίτλο: “Τα Πρόσωπα της Επιστήμης”, την Κυριακή κάθε μήνα και για τον μήνα Φεβρουάριο, την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012, σε συνεργασία και αιγίδα του Κοσμήτορα της Σχολής Θετικών Επιστημών, καθητηγή, κ. Παυλίδη Σπύρου, και του καθηγητή κ. Καρακώστα Θεόδωρου, Διευθυντή του Εργαστηρίου Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας, του Γεωλογικού Τμήματος της Σχολής Θετικών Επιστημών.

Κέντρο των εκδηλώσεων αυτών, είναι το Αμφιθέατρο του Μετεωροσκοπείου, <<Κυριαζόπουλος Βασίλειος>> στην Πανεπιστημιούπολη, του Α.Π.Θ.

Την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012, στις 11:00 π.μ., στο Αμφιθέατρο του Μετεωροσκοπείου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θα φιλοξενούμε τον

κο Τσόκα Γρηγόρη,

Φυσικό με διδακτορικές σπουδές στην Γεωφυσική, Καθηγητή και Πρόεδρο του Τμήματος Γεωλογίας, Διευθυντή του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ,ο οποίος θα μοιραστεί μαζί μας το θέμα:

«ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΘΑΜΜΕΝΩΝ

ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΜΕ ΓΕΩΦΥΣΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ »

Παρακαλούμε θερμά να ενημερώσετε τους συναδέλφους φυσικούς αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο, για τη νέα αυτή συνάντηση που ετοίμασε το Παράρτημα Κ. Δ. Μακεδονίας της ΕΕΦ σε συνεργασία με την Κοσμητεία της Σχολής Θετικών Επιστημών

 

Περίληψη

 

Οι μέθοδοι γεωφυσικής διασκόπησης εφαρμόζονται στην εξερεύνηση αρχαιολογικών χώρων για τον εντοπισμό και τη χαρτογράφηση θαμμένων αρχαιοτήτων. Προσφέρουν σημαντικά στοιχεία στην αρχαιολογική έρευνα βοηθώντας στη σχεδίαση των ανασκαφών, στη συμπλήρωση των ανασκαφικών δεδομένων και στην επιτάχυνση της έρευνας.

Στηρίζονται στο γεγονός ότι οι αρχαιότητες αποτελούν διαταράξεις στην ομοιογένεια των ανωτέρων στρωμάτων της Γης και επομένως προκαλούν ανωμαλίες σε φυσικά ή τεχνητά πεδία. Οι ανωμαλίες αυτές καταγράφονται με τη βοήθεια κατάλληλων οργάνων, επεξεργάζονται βάσει διεθνώς παραδεκτών μεθόδων και τελικά παρουσιάζεται μια χαρτογράφηση των υπεδάφιων αρχιτεκτονικών λειψάνων.

Η χρησιμότητα των χαρτών αυτών στην αρχαιολογική έρευνα είναι προφανής. Ο ανασκαφέας αρχαιολόγος μπορεί να κατευθύνει επιλεκτικά τη έρευνά του, να εξάγει συμπεράσματα και στη συνέχεια να τα προεκτείνει για όλη την περιοχή που μελετά στηριζόμενος στο γεωφυσικό χάρτη. Η εφαρμογή των μεθόδων αυτών γίνεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και με μικρό κόστος. Καλύπτονται δε με τον τρόπο αυτό μεγάλες σχετικά εκτάσεις.

 

Η προσωπική μου ιστοσελίδα είναι στη διεύθυνση

http://geophysics.geo.auth.gr/~gtsokas

25/4/2010 “Η Γη ως ένα πολύπλοκο σύστημα συστημάτων : Μεγάλης Κλίμακας Τεκτονικές και Κλιματικές Αλλαγές ”
Σπ.Παυλίδης, καθηγητής Γεωλογίας Α.Π.Θ
Η Έμι Νέδερ (Emmy Noether) έζησε το 1882-1935. Το όνομά της συγκαταλέγεται ανάμεσα σε αυτά των σπουδαιότερων μαθηματικών των σύγχρονων χρόνων. Στην Ε. Νέδερ οφείλουμε μία από τις πιο σημαντικές αρχές της μαθηματικής φυσικής και θεμελιώδεις καινοτομίες της «αφηρημένης» Άλγεβρας που επηρεάζουν τους άλλους κλάδους των μαθηματικών.Ως επιστήμονας είχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους άλλους μεγάλους μαθηματικούς του πρώτου μισού του 20 αιώνα: η Ε. Νέδερ μεγάλωσε και γαλουχήθηκε στη Γερμανία από Εβραίους γονείς σε μαθηματική οικογένεια, με πατέρα μαθηματικό μεγάλου κύρους, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε εξόριστη στην Αμερική. Ακολούθησε με πάθος την διαδικασία της «αφαίρεσης» και της «μαθηματικής θεμελίωσης» στην έρευνά της και ξεχώριζε για την ιδιάζουσα και ανιδιοτελή της προσωπικότητα.Η βαρύτητα της προσφοράς της Ε. Νέδερ στην ιστορία των επιστημών και των μαθηματικών εντυπωσιάζει ιδιαίτερα γιατί παρά τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετώπισε στη ζωή της και στην καριέρα της λόγω του φύλου της παραμένει έως και σήμερα η μόνη γυναίκα που κατάφερε να εισχωρήσει στο πάνθεον των μεγάλων μαθηματικών.
Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010“Δαρβίνος και σύγχρονες απόψεις για την Εξέλιξη των βιολογικών συστημάτων”,
με τον Ζαχαρία Σκούρα, Καθηγητή Γενετικής του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ
Το 2009 συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από τη γέννηση του Κάρολου Δαρβίνου (1809 -1882) και 150 χρόνια από τη δημοσίευση του βιβλίου του “Η Καταγωγή των Ειδών δια μέσου της φυσικής επιλογής”, που εδραίωσε την Εξέλιξη ως μία από τις πιο σημαντικές διανοητικές επαναστάσεις της ανθρωπότητας. Ο Δαρβίνος ανέλυσε φαινόμενα και διαδικασίες της φύσης, που ο καθένας μας θα μπορούσε να παρατηρήσει. Κατόρθωσε να ανατρέψει την αδιαμφισβήτητη έως τότε άποψη για τη ζωή, για τη σταθερότητα και την άπαξ δημιουργία των ειδών καθώς και για το πρόσφατο της δημιουργίας του κόσμου. Ανακάλυψε την αέναη «συνομιλία» των οργανισμών με το περιβάλλον, την κοινή καταγωγή, την ειδογένεση και κατασκεύασε το πρώτο γενεαλογικό δένδρο της ζωής.Οι έννοιες που εισήγαγε (Φυσική Επιλογή, Πληθυσμιακή σκέψη, Τυχαιότητα, Πιθανότητα κ.ά.) ανέτρεψαν τα παραδεδομένα, θεμελίωσαν και ώθησαν την ανάπτυξη της Βιολογίας και όλων των Θετικών Επιστημών. Ο κόσμος, πριν το Δαρβίνο, υπαγόταν στη βούληση και τις σκοπιμότητες ενός ανώτερου όντος. Ήταν ένας κόσμος που ερμηνευόταν επιστημονικά μόνο με τη Νευτώνεια αιτιοκρατική βεβαιότητα. Μετά το Δαρβίνο υιοθετείται η πιθανοκρατική ερμηνεία των φαινόμενων (π.χ. Κβαντική Φυσική). Η δαρβινική σκέψη επιδρά στις ανθρωπιστικές επιστήμες, στην οικονομία, στις παραγωγικές δραστηριότητες, στην καθημερινότητά μας.
Η εξέλιξη αποτελεί την ενοποιητική θεωρία της Βιολογίας. Διαπερνά κάθε προσπάθεια για την κατανόηση των βιολογικών φαινομένων και των εφαρμογών τους. Συνδέει τη Μοριακή Βιολογία με την Οικολογία, τη Γενετική με τη Συστηματική, τη Βιολογία Κυττάρου με τη Βιοχημεία, και όλες τις άλλες βιοεπιστήμες. Χωρίς αυτήν δε μπορεί να κατανοηθεί πώς από κάποια χημικά συστατικά αναδύθηκε το κύτταρο, η βασική μονάδα της ζωής και πώς από αλληλουχίες νουκλεοτιδίων ολοκληρώθηκαν τα γονιδιώματα, οι συντακτικές πληροφορίες των διάφορων μορφών ζωής. Πως πλέκονται οι σχέσεις όλων των βιολογικών πεδίων, από το μόριο ως τον οργανισμό, τον πληθυσμό, το είδος, τη Βιόσφαιρα. Η Εξέλιξη συμβαδίζει με την πολυπλοκότητα και δίνει τη δική της αφαιρετική αντίληψη για τη δομή και τη λειτουργία της ζωής. Χωρίς την Εξελικτική σκέψη είναι αδύνατη η κατανόηση της εμφάνισης νέων παθογόνων μικροοργανισμών, η αποφυγή της άσκοπης χρήσης αντιβιοτικών, οι λόγοι για τους οποίους απειλούνται με εξαφάνιση φυτικά και ζωικά είδη και είδη μικροοργανισμών και ιών, το πώς δημιουργήθηκαν και γιατί εξαντλούνται τα ορυκτά καύσιμα, το πώς απέκτησε η γήινη ατμόσφαιρα τη σύνθεσή της και πως επηρεάζεται ιστορικά από την ανθρώπινη δραστηριότητα.
Από το Νοέμβριο του 1859, που εκδόθηκε το ανατρεπτικό βιβλίο του Κάρολου Δαρβίνου «Η καταγωγή των ειδών δια μέσου της φυσικής επιλογής», ο άνθρωπος έπαψε να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τον κόσμο που τον περιβάλλει ως κάτι στατικό και αμετάβλητο. Οι αλληλεπιδράσεις του γενοτύπου, του περιβάλλοντος και του φαινοτύπου γεννήθηκαν μαζί με ζωή και συντηρούν και διαιωνίζουν τη ζωή. Ο κόσμος απόκτησε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.


 

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010” Πριγκοζίν, ο ποιητής του χρόνου “,
με τον Ιωάννη Αντωνίου, Καθηγητή του Τμήματος Μαθηματικών του ΑΠΘ
Ο Ιλια Πριγκοζίν (1917- 2003), γεννηθηκε στη Μοσχα και μεταναστευσε σε παιδικη ηλικια στο Βέλγιο. Διετελεσε διευθυντής των Διεθνων Ινστιτούτων Σολβέ Φυσικης και Χημειας, τιμηθηκε με το βραβείο Νομπέλ Χημείας το 1977 και με πολλες διεθνεις διακρισεις για τις εργασίες του στη θερμοδυναμική μακράν της ισορροπίας.Ο ρολος του Χρονου στην Επιστημη ηταν η μεγαλη απορια του Ιλια Πριγκοζίν από την αρχη της αναζητησης του. Δεν μπορουσε να κατανοησει το Προβλημα της Μη Αναστρεψιμοτητος του Χρονου που μας κληροδοτησε ο 19ος αιωνας, όπως διατυπωνεται ως τα εξης δυο Ερωτηματα:
1) πως η Ζωη παραβιαζει την αδυσωπητη αυξηση της Εντροπιας δημιουργωντας ταξη και
2) πως είναι δυνατον να αυξανεται η Εντροπια, αφου ευκολα διαπιστωνεται ότι τοσο στη Νευτωνεια οσο και στη Κβαντικη Μηχανικη η Εντροπια διατηρειται σταθερη.

 

Η απαντησεις που εδωσε σ’αυτά τα δυο Ερωτηματα ειχαν τρεις σημαντικες επιπτωσεις στη Φυσικη, τη Χημεια, στις άλλες Επιστημες και τη Φιλοσοφια που συνοψιζονται ως εξης:
Α) Στα πολυπλοκα, δομικα ασταθη συστηματα που παρουσιαζουν διακλαδωσεις όπως είναι τα συστηματα της Ζωης, διαπιστωνεται ότι η Εντροπια μειωνεται μακραν της Ισορροπιας. Η ταξη εμφανιζεται με τροπο απροβλεπτο, μεσω διακυμανσεων. Η Αρχη της Ταξης μεσω Διακυμανσεων θεμελιωσε τη Θεωρια της Φυσικης πολυπλοκοτητας. Τα σχετικα μαθηματικα επιτρεπουν την συζητηση περαν της Φυσικης, στις Επιστημες της Ζωης, στην Τεχνολογία , στην Οικονομια και στις Κοινωνικες Επιστημες.
Β) Στα συστηματα που παρουσιαζουν χαος (δυναμικη ασταθεια, μη ολοκληρωσιμοτητα των εξισωσεων κινησης), διαπιστωνεται ότι η Εντροπια αυξανεται στατιστικα. Τυπικα παραδειγματα Χαοτικης Δυναμικης είναι τα Αερια, το Πλασμα, τα τρια πλανητικα σωματα, το συμπαν, τα ασταθη ραδιενεργα μικροσυστηματα. Το Χαος είναι ενας μηχανισμος παραγωγης Καινοτομιας και δημιουργιας εσωτερικου Χρονου που αυξανει την Εντροπια.
Γ) Τα εργαλεια μελετης των Πολυπλοκων Συστηματων ηταν ο καταλυτης για τη μεταβαση από την θεωρηση του «Είναι» στην θεωρηση του «Γίγνεσθαι». Το μονοφορο βελος του Χρονου είναι η νεα Οντολογια του 21ου αιωνα οπου δεσποζει η διαχειριση της δημιουργικης Καινοτομιας και του απροβλεπτου, αντι της αιτιοκρατικης και «βαρετης» βεβαιοτηταςΣτη μικροφυσικη, στο κλιμα, στο περιβάλλον, στους σεισμους, στον εγκεφαλο,στα δικτυα και ιδιαιτερα το διαδικτυο, στο χρηματιστηριο, στις κοινωνικες ομάδες, στο Συμπαν διαπιστωνουμε τον εποικοδομητικο ρολο του Χρονου και της Πολυπλοκοτητας. Η νεα θεωρηση που κληρονομησαμε από τον Ιλια Πριγκοζίν επαναπροσδιοριζει, στην ανοικτηπολυπλοκη Κοινωνια της 2ης δεκαετιας του 21ου αιωνα, τη θεση του ανθρωπου σ’ ένα Συμπαν αεναης δημιουργιας


Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009Ηράκλειτος
με τον Θ.Χρηστίδη, Ομ. Καθηγητή του Παν.Θεσσαλίας
ΗράκλειτοςΗ μελέτη των αποσπασμάτων του Ηρακλείτου από τη σκοπιά του Φυσικού, έχει ως στόχο να αναδείξει τόσο τη γνωσιολογία του Εφέσιου όσο και, κυρίως, την κοσμολογία του.Θα παρουσιαστεί μια νέα ερμηνεία, η οποία υποστηρίζει ότι ο Ηράκλειτος ανέπτυξε μία κοσμολογία διαδοχικών συμπάντων, μια ερμηνεία, η οποία στηρίζεται σε κείμενα των αρχαίων φιλοσόφων και δοξογράφων, όπως του Αριστοτέλη, του Θεοφράστου, του Κλήμη του Αλεξανδρέα, καθώς και σε σχόλια νεότερων μελετητών.

 

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009 «Η βιογραφία του Kepler» με τον Πολυχρόνη Καραγκιοζίδη, χημικό & σχολικό σύμβουλο καθηγητών φυσικής, χημείας, βιολογίας και γεωλογίας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Ο Γιοχάνες Κέπλερ ήταν Γερμανός αστρονόμος (1571 – 1630) και καταλυτική φυσιογνωμία στην επιστημονική επανάσταση των νεότερων χρόνων. Υπήρξε επίσης μαθηματικός και συγγραφέας, ενώ άσκησε κατά καιρούς και την αστρολογία για βιοποριστικούς λόγους. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο «Νομοθέτης του ουρανού» από τους ομώνυμους «Νόμους» του, που αφορούν στην κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο.

 

Κυριακή 10 Μαΐου 2009 “Φυσική και Τηλεπικοινωνίες”,
με τους Ι.Σάχαλο, Καθηγητή ΑΠΘ και Ν.Χατζηιωσηφίδη, Περ.Δ/ση ΟΤE

 

Κυριακή 5 Απριλίου 2009 “Θερμοπυρηνική Σύντηξη : Η απάντηση στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και στα πυρηνικά κατάλοιπα ή μακρινό όνειρο;” με τον Ηλία Σαββίδη, Αναπληρωτή Καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής Α.Π.Θ.
Οι ενεργειακές μας ανάγκες αυξάνονται συνεχώς λόγω της αύξησης του πληθυσμού της γης και λόγω της βελτίωσης του επιπέδου διαβίωσης. Η κάλυψη των ενεργειακών αναγκών με την καύση άνθρακα και φυσικού αερίου συμβάλει στην επιδείνωση του προβλήματος του φαινομένου του θερμοκηπίου, ενώ η πυρηνική ενέργεια παράγει μακρόβια πυρηνικά κατάλοιπα.
Η θερμοπυρηνική σύντηξη η οποία μας είναι γνωστή για περισσότερο από μισό αιώνα, έδωσε ελπίδες για την επίλυση του τεράστιου ενεργειακού προβλήματος, χωρίς εκπομπές CO2 και με ελάχιστα πυρηνικά κατάλοιπα. Η αφθονία των πρώτων υλών, του δευτερίου και του λιθίου, θα μπορούσε να καλύψει για αιώνες ένα μεγάλο μέρος των ενεργειακών μας αναγκών.
Όμως, η ελεγχόμενη θερμοπυρηνική σύντηξη, παρά τις τεράστιες προσπάθειες, μέχρι και σήμερα δεν έχει δώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Θα πρέπει να ξεπεραστούν πολλά και δυσεπίλυτα τεχνολογικά προβλήματα μέχρι να λειτουργήσει ο πρώτος θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας. Ο ITER (διεθνής θερμοπυρηνικός πειραματικός αντιδραστήρας), ο οποίος είναι αποτέλεσμα μεγάλης διεθνούς συνεργασίας δίνει ελπίδες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στις επόμενες δεκαετίες. Το στοίχημα είναι μεγάλο και οι ανάγκες για ενέργεια πιεστικές.


 

Κυριακή 8 Μαρτίου 2009 ” Η Γεωλογική Εξέλιξη του Ομηρικού Τοπίου της Τροίας “, με τον
Σπύρο Παυλίδη, καθηγητή Γεωλογίας Α.Π.Θ.

 

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009 “Πυρηνική ενέργεια και ενεργειακές ανάγκες της Ελλάδας – (Χρειάζεται η Ελλάδα την πυρηνική ενέργεια;) “, με τον Κωνσταντίνο Παπαστεφάνου, Καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής Α.Π.Θ.
Η ενέργεια είναι ουσιώδες στοιχείο για την λειτουργία και την ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Η άνιση κατανομή των ενεργειακών πόρων διαταράσσει τις κοινωνικοπολιτικές ισορροπίες και την σταθερότητα τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα, το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει χωρίς πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα. Λέγεται ότι η αύξηση χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε συνδυασμό με την πυρηνική ενέργεια, μπορούν να βοηθήσουν στην εξεύρεση βιώσιμων λύσεων για τις ενεργειακές ανάγκες, ενώ ταυτόχρονα θα μετριασθούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Μολονότι η πυρηνική ενέργεια δεν είναι πανάκεια και παρά τον σκεπτικισμό για την αξιοποίηση της σήμερα λειτουργούν 439 πυρηνικοί αντιδραστήρες σε 30 χώρες, καλύπτοντας το 15,2 % των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών. Με την πάροδο του χρόνου και σε συνδυασμό με την μάχη κατά του φαινομένου του θερμοκηπίου, πληθαίνουν οι συζητήσεις για περαιτέρω αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας.
Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009,
‘Γαλιλαίος, ο πρωτοπόρος της Αστρονομίας”
, με τον Χάρη Βάρβογλη, Καθηγητή Αστρονομίας Α.Π.Θ
Στην Αστρονομία του Αριστοτέλη η Γη ήταν το κέντρο του κόσμου και στη Φυσική του τα σώματα έπεφταν τόσο ταχύτερα, όσο βαρύτερα είναι. Στη σύγχρονη Αστρονομία η Γη είναι μια ασήμαντη κουκίδα στο αχανές Σύμπαν και στη σύγχρονη Φυσική όλα τα σώματα πέφτουν με την ίδια ταχύτητα. Ο επιστήμονας που βρέθηκε στο μεταίχμιο αυτής της αλλαγής ήταν ο Γαλιλαίος, στον οποίο οφείλουμε τη σύγχρονη επιστημονική μέθοδο, σύμφωνα με την οποία το πείραμα είναι η λυδία λίθος κάθε θεωρίας.Με τα πειράματά του διαπίστωσε ότι όλα τα σώματα πέφτουν με την ίδια ταχύτητα προς την επιφάνεια της Γης, ενώ παρατηρώντας τον ουρανό με το τηλεσκόπιο που ο ίδιος είχε κατασκευάσει, είδε τα βουνά της Σελήνης, τις φάσεις της Αφροδίτης και τους δορυφόρους του Δία και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κέντρο του ηλιακού μας συστήματος είναι ο Ήλιος και όχι η Γη. Για το δεύτερο από τα συμπεράσματά του καταδιώχθηκε από τη δυτική εκκλησία και αναγκάστηκε, σε μεγάλη ηλικία, να παραδεχθεί μέσα στην εκκλησία ότι η Γη είναι ακίνητη. Κατά την παράδοση, πριν φύγει από την εκκλησία χτύπησε το πόδι του στο έδαφος και μουρμούρισε: «και όμως κινείται».
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008
“Μια εικονογραφημένη ιστορία με αγνώστους, εξισώσεις και ανθρώπινα πάθη”
,
με τον Γιάννη Θωμαϊδη, Σχολ. Σύμβουλο Μαθηματικών
Το θέμα της ομιλίας είναι η επίλυση των εξισώσεων 3ου βαθμού, ένα μεγάλο μαθηματικό επίτευγμα που πραγματοποίησαν Ιταλοί αλγεβριστές στα μέσα του 16ου αιώνα και συνοδεύτηκε από σκληρές διαμάχες για την πατρότητα και δημοσίευση της ανακάλυψης. Η έμφαση δεν θα δοθεί στις τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά στις προσωπικότητες των πρωταγωνιστών και στα ανθρώπινα πάθη που μπορεί να διεγείρει μια “ψυχρή” και “απρόσωπη” επιστήμη όπως τα Μαθηματικά.
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008,
“Ιπποκράτης”
, με την Πόπη Καλαϊτζή, ιατρό, έπαρχο Λαγκαδά
Κυριακή 6 Απριλίου 2008
“Ατμοσφαιρική ρύπανση και παιδικός πνεύμονας”

με τον Φώτη Κυρβασίλη, Λέκτορα Παιδιατρικής Πνευμονολογίας Α.Π.Θ.
Κυριακή 2 Μαρτίου 2008
” Το ζεύγος Curie, το ράδιο και η ραδιενέργεια”
με τον Κωνσταντίνο Ναλμπάντη, Χημικό MSc, καθηγητή στο Πειραματικό Λύκειο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
CurieΗ αδιάκοπη αναζήτηση, η προσδοκία ενός αποτελέσματος που επιβεβαιώνει συλλογισμούς, η μαγεία του αναπάντεχου, η γοητεία της πρωτοπορίας είναι στοιχεία που κατακλύζουν τη ζωή των ερευνητών – επιστημόνων. Κάποιοι από αυτούς αξιώνονται την τύχη το έργο και το όνομα τους να σημαδέψουν την εξέλιξη και την ιστορία της επιστήμης. Ένα τέτοιο παράδειγμα επιστημόνων είναι το ζεύγος Curie, που παρήγαγε τεράστιο έργο κάτω από σκληρές και επικίνδυνες συνθήκες.“…Αργότερα, στο τέλος της γιορτής ο Πιέρ έβγαλε από το σακάκι του ένα δοκιμαστικό σωλήνα που είχε άλατα ραδίου σε διάλυση. Το διάλυμα άρχισε να φωσφορίζει και όλοι κοιτούσαν έκπληκτοι και σιωπηλοί. Ταυτόχρονα παρατήρησαν ότι τα δάχτυλα του Πιέρ ήταν γεμάτα ουλές και ότι ήταν δύσκολο για αυτόν να κρατήσει τον δοκιμαστικό σωλήνα…” (απόσπασμα από την ομιλία του κ. Ναλμπάντη).
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2008,
“Ισαάκ Νεύτωνας”
, με τον Χάρη Βάρβογλη, καθηγητή Αστρονομίας Α.Π.Θ.
CurieΣε μια έρευνα της «Βασιλικής Εταιρείας» της Αγγλίας για το ποιος είχε τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην ιστορία των Φυσικών Επιστημών, οι ερωτηθέντες είχαν θεωρήσει τον Νεύτωνα ως σημαντικότερο του Αϊνστάιν.Στη σύντομη εισήγηση θα παρουσιαστούν όχι μόνο τα επιτεύγματα του Νεύτωνα στα Μαθηματικά, τη Φυσική, την Αστρονομία και την Αλχημεία, αλλά και ο δύσκολος χαρακτήρας του μεγάλου αυτού επιστήμονα
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2007
“Το ρίσκο του Θεού, ο έρωτας και η σύγχρονη επιστήμη”
,
με τον Χρυσόστομο Α. Σταμούλη, Αν.Καθηγητή Θεολογίας Α.Π.Θ.
Είναι καιρός να κουβεντιάσουμε για την κατάθλιψη που μπορεί να φέρει η επιστημονική βεβαιότητα, να προβληματιστούμε πάνω στην απώλεια της έκπληξης, η οποία μπορεί και να σημαίνει την απώλεια του Θεού και σε τελική ανάλυση την απώλεια της ίδιας της επιστήμης, να αναρωτηθούμε για το ποιοι είναι οι καινούργιοι σωτήρες και αν αρκετοί από αυτούς βρίσκονται τον χώρο της επιστήμης, να σκεφτούμε σοβαρά την απώλεια του έρωτα και την τυραννία της επιστημονικής -και όχι μόνο- εξουσίας, να μιλήσουμε για τη νοσταλγία του Θεού και τη γέννηση της ιδεολογίας, να αναρωτηθούμε για την δημιουργία και τον δημιουργό του κόσμου και να δούμε επιτέλους αν και πως μπορεί να υπάρξει ζωή πριν το θάνατο…
Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2007
«Ο Einstein στο χωροχρόνο»,
με τον Πρόεδρο του Κέντρου Νόησις καθηγητή Γιάννη Αντωνόπουλο.
O Einstein έζησε απλά αλλά μίλησε για τα πιο σύνθετα πράγματα της εποχής του. Με μέτριες σχολικές επιδόσεις κατάφερε κάτι εντελώς πρωτότυπο αναζητώντας την αλήθεια πέρα από τα φαινόμενα.
Πολίτης του κόσμου, με φιλειρηνικές και ανθρωπιστικές απόψεις που δεν βρήκαν την ίδια απήχηση με τις επιστημονικές του συλλήψεις. Αλλά όπως ο ίδιος έλεγε: «Η πολιτική είναι για το σήμερα. Μια εξίσωση ανήκει στην αιωνιότητα».
Σε μοναδικές στιγμές πνευματικής έκρηξης ενοποίησε τις έννοιες χώρου και χρόνου σε ένα τετραδιάστατο οικοδόμημα που αλλοιώνεται από την παρουσία αντικειμένων που βρίσκονται μέσα του.

Κυριακή 6 Μαΐου 2007
“Ιχνηλασία και Ιχνηλάτες της Φυσικής Σκέψης”
,
με τον Ευάγγελο Βαρβαρέσο, καθηγητή Δ.Ε., πρόεδρο του Παραρτήματος ΕΕΦ
Από τους Προσωκρατικούς φιλοσόφους έως και σήμερα, τα πρόσωπα που έβαλαν μεγάλα ή μικρότερα λιθάρια για να χτιστεί ο πύργος της επιστήμης, περνάνε από μπροστά μας αφήνοντας τα ίχνη της σκέψης τους στον ορίζοντα της ανθρώπινης Ιστορίας. Γευόμαστε αυτή τη σκέψη μέσα στα μικρά χρονικά περιθώρια μιας παρουσίασης, με τρόπο προφανώς γενικευμένο και αδρό, αλλά με σαφή πρόθεση να αντιληφθούμε τις διαστάσεις στις οποίες θα κινηθούν οι εκδηλώσεις με τίτλο “Τα πρόσωπα της Επιστήμης”. Με έναν καφέ στο τραπέζι, σε μια ατμόσφαιρα χαλαρή και εξαιρετικά φιλική, όλοι αποτυπώνουμε τις σκέψεις, τους προβληματισμούς, τις απόψεις μας και ανοίγουμε δρόμους για την διάδοση της επιστήμης και των συνεπειών της στη σκέψη και την ολοκλήρωσή μας.